Waar te beginnen.. Erm okay de temperatuur ! Heet ! Ik ben er van overtuigd dat ik nieuwe zweetklieren ontdekt heb op de meest onmogelijke en daardoor onbereikbare plaatsen - af en toe de broek eens strekken om het één en ander te laten weglopen hielp voor 5 minuten.
Ook, omdat het begot waar is, Joost Van Hyfte is de grappigste volledig - op een tjoefke op z’n kop na - geschoren mens ter wereld. Ideaal doelpubliek en een gemotiveerde mens op het podium doen veel - beste stuff dat’k al van de mens gezien heb. Bob jongen, stuur deze jongen is ietske meer voorbij Zelzate en Oost-Vlaanderen - de wereld heeft meer Joost nodig.
Nigel was Nigel, in goede doen, half democlash, half “fucks that have annoyed me in the last few weeks” rant en half iets over stof schieten wat blijkbaar een surplace bedenkingske was. Al de 2de keer voor dezelfde mannen dus zat ook wel goed. Organizatorisch rampenteam doed iets met auto’s in de frut rijden in velden met modder a-la prehistorisch tunen enzo naar’t schijnt - da’s best wel grappig volk.
Wat onthouden we nog : de muggenaanval op Natalie, de sandwichekes van “de moeder”, de vriendinnen van Nigel en het onveilig maken van De Warande aan de spoorweg tot een uur of 3 met de locals bijeengedrukt aan een tafeltje en onze hoop lawaaimakers aan den toog - ‘k ga het nog mogen horen later peis’k.
Een collega recht tegenover me merkte op dat "ik precies naar nogal wat lawaai aan het luisteren was" want "dat kraakte zo". Geen gekraak jongeman, wel de nieuwe van Nine Inch Nails. Nieuwe full-cd trouwens verniet te downloaden alhier.
Vanochtend een gesprek met Oppertjeef Leterme op Radio 1 aangaande het al dan niet splitsen van Brussel-Halle-Vilvoorde met de daarbij gepaarde franstalige vertragingsmaneuvres en verdaagde agendapunten doorgevoerd in die ruimte met de groene zeteltjes gisteren en vannacht.
Het nummer dat voor de start van het interview door de ether knalde was "Should I Stay Or Should I Go".
Kijk (of luister), dat soort humor kan ik nu eens apprecieren zie.. Radio 1, I love you…
Een beetje vooruit kijken naar spul dat gespeeld gaat worden op mijn arcade-kast in ge-emuleerde toestand. Ik heb lang getwijfeld tussen een paar classics maar uiteindelijk is het toch Kung Fu Master geworden. Belachelijk veel vijf-frankstukken ingestoken op Leuven Kermis in "de jaren stillekes" en ook vrij veel gebezigd op de Commodore 64 in dezelfde periode.
Lichtjes gebaseerd op een Jackie Chan en Sammo Hung film is dit spel zowat de oervader van de beat-em-ups. 5 levels, een paar standaard vijanden maar een baslijntje als onderliggende muziek die te catchy is om legaal te zijn. Sound effects rechtstreeks geript van allerhande Bruce Lee films maar wat maakt het uit. Fun uit 1984, kan nooit teveel zijn.
Een arcade kast die 15 jaar ergens in een studentenkot staat is smerig… Fokking smerig… De grote brol van stof was er al uitgeblazen na het initiele transport maar nu was het tijd voor de buitenkant en de panelen met decals eens aan te pakken.
Even gebrobeerd wat het beste zou werken en tegelijkertijd het hout niet verder beschadigde en het resultaat was plain old Cif. Een halve bus later zijn de zijpanelen schoongemaakt, de voorkant alsook het paneel boven het scherm. De papieren tape die de coin-door verpestte is er na een prulsessie van drie kwartier ook vanaf en bon de roest achter de tape valt nog mee zelfs.
Volgende stap zal het oppikken zijn van de laatste brol die nog op de bodem ligt en er eens met de stofzuiger fijntjes door te gaan.
Langzaam maar zeker geraken we ergens, en eerlijk gezegd het spel ziet er al een pak beter uit. Nice !
Gisteren "de kast" - voor onwetenden : het arcade kast projectje waar ik mee bezig ben - naar huis gehaald, weg uit het tijdelijk onderkomen in Wespelaar.
Het was een beetje gokken van "jaja,da kan wel overal door" maar bij deze mijn hartelijke dank aan de ontwerpers van de lift en bijhorende installaties midden de jaren 70. Met een paar millimeters over aan zowat alle kanten konden we omstreeks 22:00 gisterenavond verklaren :
"IT FITS ! THE DAMN THING FITS !"
Alles beter dan dat spel een paar verdiepen naar boven te moeten sleuren via de trap.
Verdekke één van mijn favoriete attracties in Las Vegas gaat er bijna aan, tenzij ze een koper vinden uiteraard : de Star Trek Experience in de Hilton. Okay de rides zijn dan wel cheesy maar een coole behind-the-scenes tour en, het moet gezegd worden, verrrrrrrry nice cocktails in de bar (one large Warp Core Breach please !) om maar niet beginnen te denken en kwijlen over de "holy rings of betazed" big fucking onion rings die ze in het restaurant hebben.
En ja, die giftshop is dodelijk. Misschien rap nog wat online bestellen vooraleer ze sluiten. Reserve Bjorns eventueel.
Langzaam maar zeker komt het besef bovenborrelen dat ik een carriere-wissel moet doorvoeren. Niks meer in IT en fotografie maar ergens in het R&D proces van autofabrikanten. Als ik het overloop wat er allemaal misgaat met de voertuigen die ze mij bezorgen is het lijstje stilaan vrij omvangrijk.
De eerste Smart 4Four had de eer om mij initeel elke dag via de A12 naar Antwerpen te voeren wat nog meeviel gezien de file op de snelweg het zowiezo niet erg snelle verkeer in het centrum - zeker omdat de leien toen nog in volle her-aanleg waren. De dingen verergerden toen dat beestje mij elke dag heen en weer Overpelt kon transporteren. Ik denk dat ik aan een tank of 3/4 per week kwam in dat beestje en zo constant 130 doen - mja daar kon het ding echt niet tegen. Allereerst kreeg dat ding de neiging om zo af en toe eens in "bompa" op te starten - vol gas en ‘nothing happens’ en van die dingen. Even motor uit en weer aanzetten en "den bompa" was verdwenen en had je de performantie (ik gebruik het woord sarcastisch) die je kan verwachten van een 1400 diesel. Uiteindelijk besloot de lasnaad in het dak het te begeven en regende het binnen. Ik vond het alleszins een vrij originele manier om van mij af te geraken.
Verlost van de Smart ? Wel aangezien hierboven het over "de eerste" gaat, volgt nu : De tweede Smart 4Four. Yap, ik kreeg gewoon een ander exemplaar in ruil. Deze kandidaat had er al na 3 seconden genoeg van en liet de cd-player ontploffen. Herstelperiode bij Smart Mechelen (ooh ooh ooh wat een coole garage, ahem) 6 weken voor leveringstermijn en 4 uur voor in te bouwen - Zucht. En ik vergeet uiteraard de platte band en het "thuiskomertje" van 70 per uur - tof ze.. Linksachter als ik het mij goed herinner.
Smart 4Four nummer twee uiteindelijk maar zelf ergens spreekwoordelijk het kanaal ingeduwd en de laatste weken voor levering van de Golf Plus met een Mazda 2 doorgebracht. Reed vrij goed, wel geen airco, japanese plastic, per chance al geen zomer meer dan.
Did I say Golf ? Yep.. De auto zelf deed het prima, maar die gps/radio/cd combi.. Aaaaargh.. Op een dikke 4/5 maanden tijd is heel die Blaupunkt handel en kloterij maar liefst 2 keer volledig vervangen geweest en de cd-changer een spectaculaire 3 keer. Spectaculaire resets van de hele autoradio, gps cd’s die niet meer gelezen kunnen worden, spontane magazine-scans van de cd-changer, cd-changers die cd’s niet meer willen oppikken terwijl ze 5 minuten eerder nog prima afspeelden, cd’s die als "missing" worden opgegeven en door de software niet meer herkend worden tot wanneer het contact afstaat… En dan vergeet ik zeker en vast nog een annoyance of 4. De Golf was meer dan ok, de radio daarentegen laat mij nu zeggen : niks meer van Blaupunkt - not ever (and ever and ever and ever).
Klaar voor de huidige stoomboot ? Yessir.. Peugeot 407 SW here we come. Okay het is al geen goed idee om een stalen tunnel van om en bij de 5 meter uit te rusten met een 1600 dieseltje van ochere om en bij de 90pk. Volle drets pedaal indrukken en ‘nothing happens’, de 4Four z’n Bompa-mode was nog sneller weg aan het rode licht zou ik de 2 ooit eens side-by-side vergelijken. De radio-setup.. Krast elke cd die ik erin duw, hapert op mp3s als Jupiter en Saturnus in lijn staan, weigert van cd’s "uit te spuwen" zodat ik ze met een sleutelhanger los moet forceren (zie : "krast elke cd die ik erin duw"), enzoverder. Och ja, en de hele miserie van die band (jaja, ook links vanachter - dat blijft mij achternazitten) is hier al veel te uitvoering aan bod gekomen - dus zoek die artikels maar even op via het zoekknopje. Het interieur rammelt, de trimming vliegt van de deuren af, de veiligheidsgordel heeft nooit zin om deftig op te rollen, etc… De garage heeft een lijst gekregen van de te leveren voertuigen en de 159 staat erop voor donderdag. Ik hoop dat de 407 het nog zo lang uithoudt.
En de conclusie van dit alles ? Yep, die handel is simpelweg niet tegen mij bestand.
Ja, ik heb de afgrijselijke eigenschap dat ik 80s nummers herken aan enkel en alleen de bas-drum. Tot mijn eigen horror werkt dat ook bij acapella-versies zoals gebracht door de mannen van Voice-Male vorig weekend. Smack Bang Derop vanop de eerste vocale drum door de microfonen. Erg erg erg. Mabon, op zich blijft het wel een goed nummer - en de 33 toeren ‘No Parlez’ zit hier dan ook ergens in de collectie. Enkel en alleen doe rode en blauwe spandex achtergrond-mamzellekes eh, jong jong jong what were they thinking back then…
