She Make It So

Coconutty evening

Dat elke muziekstijl en elk nummer altijd wel op een andere manier geinterpreteerd kan worden werd gisteren nog eens duidelijk in Het Depot waar de Duits/Zuid-Amerikaanse producer, arrangeur, muzikant en übermeister Señor Coconut met zijn groep koperblazers, xylofoon, marimba, bas, slagwerk en zanger op het podium kroop voor een sessie herwerkingen met zuidamerikaanse swing.

De eerste tracks die erdoor werden geblazen in cha-cha-cha, merengue of aanverwanten waren van het laatste album geplukt dat opgedragen is aan het Yellow Magic Orchestra maar alles werd als snel gevolgd door de bekendere Kraftwerk covers (Tour De France, We Are The Robots, enzovoort) en de one-offs als Smooth Operator en Beat It.

Afgesloten als bisnummers werd er met Smoke On The Water van Deep Purple in een eigenwijze herwerking een een magistrale versie van Kraftwerk’s Autobahn die bij z’n momenten kon tippen aan de Werchter-versie gebracht door de electronische duitsers zelve.

Een extra positieve ervaring was de pro- en post concert drinks gespendeerd met de heren DJ’s Lt Castillo, Loveboat, Bobby Ewing en Lars Capaldi die voor de gelegenheid nog eens een reunie hielden in het leuvense met een aardige Stella-consumptie tot gevolg. Een late drop-by van de heer Darkman maakte de hele festiviteiten compleet en lieten meteen toe de planning voor de Nine Inch Nails tour te vervolledigen.

De foto’s van de koksnoot volgen weldra, vanavond richting Antwerpen alwaar Dr Lektroluv nog eens bezoekje brengt aan het CDA.

Ronan

Wordpress versie 2.0.5 staat online.

Hopelijk blijft het zo, de installatie-handleiding van “overschrijf alle files die je ziet met degene in het archief” laat niet zoveel ruimte voor een uninstall van het geheel. Voor de zekerheid dus maar een copie van de site op gebied van php, html en css op de webserver gemaakt en een databasedump extra op de ftp server gezet - alhoewel het hiervoornamelijk om bugfixes gaat als je de readme mag geloven toch het zekere voor het onzekere genomen en gerekend op een paar databasechanges die achter het “single step” upgrade php paginaatje verlopen.

Al bij al verliep de upgrade vrij pijnloos en ik heb de indruk dat alles toch nog werkt. Blijven hopen - zoals gewoonlijk.

Ga toch is dood

Wat initieel leek op een klein printprobleemje is langzamerhand een echte nachtmerrie met ongesupporteerde klucht aan het worden bij onze oosteuropese vrienden. Het is de bedoeling dat er printers worden beschikbaar gemaakt via een Citrix sessie die tot stand wordt gebracht tussen 2 Citrix servers. De end-user logt in op eerste server, degene waar bibi het hier voor het zeggen heeft, en connecteerd van daaruit naar een ouder systeem ergens in de UK waar nog een stuk antiek staat te draaien voor finance-departementen werk te geven.

Echter, dat oude systeem draait op - hou u vast - Windows NT 4 Terminal Server Edition.

YEAAAAAAAAAAAAAAAAAARGHHHH…

NT4TSE is dood, begraven, uitgegist tot champignon-moes, vermalen tot pulp, naar de digitale jachtvelden gestuurd, ritueel geofferd in de vesuvius en nogal sterk anaal gepenetreerd door een bende loopse pinguins vanop de Koning Boudewijnbasis op Antarctica.

Maar neen, hier staat dat stuk zombiesoftware nog te draaien in al zijn vergane glorie met de beperkingen van dien. Er kan geen backup meer genomen worden van het geheel, bij het veranderen van de driverconfiguratie bestaat er de kans dat de servers niet meer booten - bon, die kans bestaat eigenlijk bij elke reboot die er is, laat staan dat bij elke powerdown er een reële mogelijkheid is dat de voedingen van de servers er de brui aangeven in het gezelschap van een grote steekvlam en de stank van gefrituurde vernis.

En alle shit van die omgeving, waar ik zelfs geen administratieve rechten op heb gekregen kan ik beginnen op te lossen zeker ? Tereire !

Onderhoud

De mensen van Konijnenberg hebben de boel schoongemaakt.. Hip hip ende hoera…

‘Terwijl ik der toch was’ meteen maar sensorcleaner meegeschupt met bijhorende cleaner-staafjes en een bus perslucht om het geheel af en toe eens uit te blazen.

50 euro in totaal aan onderhoudsstuff. Op factuur natuurlijk ;)

Postcode

Dat postcodes hun nut al jaren bewezen hebben mag wel duidelijk zijn met de talloze brieven die toekomen en zo ook af en toe inspiratie zijn voor enkele websites. Technologie die ook zwaar steunt op postcodes zijn de immer talloze wordende GPS toestellen - vooral dan degene met een volledige kaart van een bepaald land, soit alle toestellen verkocht in en voor België - waar het handiger zoeken is op postcode dan de hele naam van de gemeente in te moeten toetsen of draaiën, 2970 werkt nu eenmaal sneller dan ’s Gravenwezel.

Maar dan komt weer de hipness van bepaalde postcodes weer de kop opsteken. Het is toch o zo veel cooler als je zaal, locatie, fuif, whatever plaats vindt in 2000 Antwerpen dan het net-iets-minder-hippe 2018 (Antwerpen Luchtbal) of de naar tv-hype ruikende (Oproep) 2020 Antwerpen ? Neen, zet overal maar gerust 2000 Antwerpen op en het zal wel gevonden worden zeker ?

Nope. 2000 Antwerpen is 2000 - een straat die zich bevindt in de 2018 of 2020 staat niet onder postcode 2000 in de GPS databank. Geef uw fierheid op, 2020 is evenzeer Antwerpen als 2000. Neem dan desnoods een voorbeeld aan Gent waar het duidelijk is wat de 9000 is en wat de 9030, 9040 undsoweiter…

Trop

Trop is teveel en teveel is dat ik het beu ben…

Morgen met de D70s richting Konijnenberg rijden om aldaar, ter plaatse, het toestel eens een schoonmaakbeurt te geven aan zowel binnen als buitenkant. De zoeker is omgeven door een laag van zweem en mist, de spiegel is er al niet veel beter aan toe en allerhande fijn spul heeft zich een huisje gevormd op de sensor.

Alles moet eraf, alles moet proper zijn…

Het valt niet op bij groot diafragma maar wanneer er iets van scherpte gewenst bij F16 is staat een helderblauwe lucht vol met zwarte merels, sperwers, zeemeeuwen en mussen die in de realiteit niet aanwezig waren.

Interventie zou een 35 euro kosten en ter plaatse worden uitgevoerd ? Eens gaan checken en dan ineens doorrijden naar de gamende mensjes op Protocolan.

Error

Moe, doodop, kapot enzoverder is de ‘mood’ van het moment. 2 avonden tot een pak na middernacht rondhossen. Naar huis rijden met ogen oververmoeid van te compenseren voor de lenzen die beginnen uit te drogen. Knieschijven die weer eens moeilijk moeten doen en dan ofwel geen steun meer geven zodat je erdoor zakt ofwel zo roestvast zitten dat je eigenlijk ook geen kant meer opkan.

Het kan de oude dag zijn, of ik zit veel te lang en veel te gestresseerd in de Vaartstraat de laatste dagen om een bende lokale dimbwits in Luton, Praag en where-ever-istan uit de nood te helpen terwijl het eigenlijk een bende onbekwame bozo’s zijn die mijn aandacht niet eens verdienen.

Neen, het wordt tijd dat het morgenavond weekend is en ik wat anders kan gaan doen dan de hele dag achter de laptop zitten te staren naar het aantal ingelogde users afgewisseld met VBS scripten en GPO objecten die overal tevoorschijn springen en flitsend om aandacht en debugging vragen.

Morgenavond trek ik naar Antwerpen alwaar Rachel Agnew optreed met haar groep en, op vraag van Rachel, het fototoestel met lenzen even in de rugzak duw en er wat ga experimenteren. Er is ook een vegetarische volksmaaltijd voorzien - ik probeer mij in te beelden wat ik mij hierbij moet voorstellen maar eigenlijk rijkt mijn inspiratie zover niet meer op dit eigenste moment en za ik het wel simpelweg ontdekken als ik het voor mij zie liggen. Of het aan dat veganistisch ding kan tippen dat ik ooit heb mogen binnenspelen aan de voordeur van een drum & bass fuif in het finse Jyvaskyla betwijfel ik echter - doch alles eens de kans geven.

Ondertussen heb ik ook mijn collectie van Jean Michel Jarre platen heronderkt. Live In Houston is een schitterende LP simpelweg om gewoon languit in de zetel te liggen en toch net genoeg activiteit te behouden om na een dikke twintig minuten de plaat te gaan omdraaien. Spijtig genoeg kan dit niet automatisch terwijl ik in mijn bed lig - ik heb ergens de mp3 versie liggen denk ik, eens een control-ef’ke doen van’t weekend.

Klein en Groot Spouwen

Wanneer je rondrijdt in de streek rond Bilzen kom je wel eens rare wegwijzers tegen op de weg. Een paar in het oog springende voorbeelden van zulke borden zijn die naar Klein Spouwen en Groot Spouwen, die trouwens naast elkaar liggen zoals de gemeenschappelijke overkoepelende naam Spouwen wel doet vermoeden.

Het zal waarschijnlijk weer een beperking zijn in de limburgse taalgemeenschap die ervoor zorgt dat inwoners van deze provincie, losstaand van hun onderwijsniveau, het af en toe niet zullen begrijpen dat mensen uit de omstreken van Vlaams Brabant en andere Leuvense deelgemeenten deze plaatsnamen nogal ludiek vinden en er eigenlijk niet zouden willen wonen. Zo is het in het studentemilieu niet zo ongewoon om tussen een paar pinten door even “ne kleine spouw” erdoor te jagen om de continuiteit van de bierdrinkende activiteit te verzekeren, anorexiapatienten dezelfde activiteit laten plaatsvinden na het nuttigen van voedingsmiddelen enzovoort.
Rotte voedingswaren kunnen dan al eens puur zelfstandig een “grote spouw” veroorzaken bij eender wie - al dan niet in samenwerking met allerlei virussen en bacterien die het organisme op datzelfde moment stabiliseren.

Nog altijd op zoek naar de betekenis ? klikken die handel.

Blijven glimlachen… Vooral blijven glimlachen ;-)

Fotoblog

Met de lancering van de fotosite in het vooruitschiet (ergens half november gok ik) moet er een beetje bijkomende reclame gemaakt worden dacht ik op een bepaald moment, en hoe doe je dat als fotograaf eigenlijk beter dan met een fotoblog ? Op zoek naar fotoblog engine’s, cms’n en software kom je eigenlijk al vrij snel uit bij Pixelpost. Er zijn een paar Wordpress themes die ongeveer hetzelfde doen maar ik hou het dan toch liever iets wat meer dedicated.

Spijtig genoeg geen one-click-install bij Dreamhost voor het geheel dus maar manueel de database aangemaakt, files ge-upload, textfiles ge-edit met de databaseconnectie (oh oh oh wat zijn we toch modern he.. .ini files maar dan met .php extentie) en de admin gelanceerd. En het werkte verdorie nog ook. Eerste foto’tjes in test geupload kwamen mooi online, hoerasfeertje.

Raar vond ik het dat, wanneer ik fotos had ge-upload en geconfigureerd voor te verschijnen op een datum in de toekomst - kwestie van een beetje klaar te zetten van posts om niet elke dat ge moeten inloggen en een passende foto te zoeken - ik in die virtuele foto-toekomst kon kijken. Het lag niet aan de theme maar blijkbaar aan de progammatie leek het wel, en de Pixelpost wiki gaf eigenlijk ook niet zoveel info hierover - googelen dan maar. En blijkbaar is het een feature.. Als je ingelogd bent (op de admin interface) kan je de toekomstige posts zien, eenmaal uitgelogd - zoals elke normale bezoeker het geheel zal aanschouwen - zie je enkel de fotos beschikbaar tot en met vandaag. Web-projecten en documentatie, het blijft een oud zeer.

Al bij al denk ik dat de setup wel werkt.. De fotoblog staat online (ik zeg nog lekker niet waar :p ) en is voorzien van beeldjes tot begin november. Benieuwd of het geheel mooi blijft doen wat ik verwacht dat het gaat doen.