Omdat het alweer een tijdje geleden was de "photography" pagina nog eens een update gegeven met de laatste uploads uit de Flickr-stream.
Allereerst de dj-set van Jeroel Tel op X2006, alwaar de populairste c64 muzikant in en uit Nederland met laptop een setje remixes aan elkaar kwam muisklikken. Monty On The Run klinkt niet in een hardcore beat of Turbo Out Run in een have ska-mix ? Verkeerd gedacht… Hoewel het natuurlijk wel een ‘acquired taste’ blijft op gebied van muziekstijl en -keuze.
Tweede upload is een selectie uit de beelden die Stenzel En Kivits hebben opgeleverd. Gefotografeerd tijdens een bedrijfsfeest slash receptie slash uitstap slash cultureel verantwoorde avond deden deze noorderburen mij heel hard denken aan wat ik jaren geleden nog met De Frivole Framboos heb mogen aanschouwen, met het verschil dat - terwijl ‘De Frambozen’ echt er de nadruk op leggen van het publiek iets te willen bijleren over klassieke muziek - het bij deze heren het puur om de fun te doen is. Veel bekkentrekkerij en attributen met betrekking van het publiek in het geheel en tegelijkertijd nog de maat en toon aanhouden, het is niet iedereen gegeven.
Volgende stap is ergens een foto-blog engine zoeken en installeren een dezer dagen, deadline is ergens begin november dus ik heb nog wel even.

Een moderne interpretatie van Mozart’s getokkel door de heren Stenzel en Kivits
Links :
Stenzel en Kivits
Ik heb er lang tegen opgezien, eigenlijk gewoon eens de tijd zoeken om er aan te beginnen was de grootste drempel, maar ik heb mij dan toch ook een MySpace account gemaakt. Niet met het oertechnische gezwam van Citrix, Windows Servers, Netwerkprotocollen en de andere drets die hier in het algemeen wel eens durft te passeren maar zuiver en alleen toegelegd op de fotografie waar ik me ook mee bezig hou.
En al snel kom je te weten wat voor een fokking draak MySpace is van website. Het managementgedeelte ziet er nog semi-ok uit (hoewel ik dat van Flickr een pak intuitiever en vriendelijker voor het oog vind) maar de complete hel barst los bij het bezoeken van de memberpages. Meteen wordt je 10 jaar teruggesmeten in de internetgeschiedenis met een plethora aan flitsende banners, vloekende backgrounds, vette borders rond de tables (alhoewel het natuurlijk CSS boxen zijn - maar het ziet er hetzelfde uit) en muziek.. yep, achtergrondmuziek.. altijd en overal…
Laten we maar even het ding gebruiken waarvoor we het denken te gebruiken, namelijk networking… Even opsnorren en ik denk dat ik de halve populatie van The Joker al heb kunnen toevoegen (al merci aan Alex, Rachel, Vina en Kinky om te replyen !) alsook mensen waar ik al foto’s van heb zoals Skeemz en Lalalover (ook merci voor de reply trouwens).
Dat MySpace vooral gebruikt wordt bij muzikanten onderling valt trouwens ook zwaar op… Welle:Erdball ? Yep een page - Weird Al ? - ditto. Synthpop goden S.P.O.C.K hebben ook al de friend-request positief beantwoord - whattafuck ? Cool ! Nee het geheel zal maar af en toe worden opgengetrokken voor de contacten te onderhouden, een surfje-voor-de-fun zoals je op Flickr wel af en toe kan doen in de nieuwe geschoten beelden van de contacts moet ik hier niet verwachten.
Het zal dus hoofdzakelijk een side-by-side gebruik worden van beide websites, met een grotere activiteit op Flickr vergezelgd van af en toe een contact-opzoeking op MySpace - dat eigenlijk de grotere userbase heeft.
Links :
Mijn MySpace Hoekje
Het stereotiepe beeld van de vrouwelijk comedian, of is het comedienne, is datgene dat ze het enkel maar kunnen hebben over hun uiterlijk, het uiterlijk van andere vrouwen, de mannen en natuurlijk sex.
Tot voor kort moest ik Evi spijtig genoeg in het voorgaan hokje mee plaatsen daar de vorige 2 keren dat ik ze aan het werk zag in The Joker (éénmaal tijdens de opnames voor Robland en éénmaal tijdens preselecties van een comedy cup van het het één of ander) het spijtig genoeg maar deze onderwerpen werden aangesneden op een manier die zich eenvoudig laat samenvatten als “ik was vruuger mottig en vet, en nà à nemie en na wille alle gasten me moa poeppe”. De kwaliteit druipt eraf nietwaar ?
Een mens moet echter openminded blijven en gisteren stond Evi opnieuw in The Joker met zowaar nieuw materiaal om uit te proberen. Dat The Joker zich stillaan profileert als “de tryout-boite” voor standup comedy waar het écht geen kwaad kan om op je bek te gaan - en het zelfs op één of andere manier geaprecieerd wordt wanneer je dat met verve ondergaat - wordt hiermee nog is benadrukt en dient zeker en vast verder aangemoedigd te worden.
Maar Evi had nieuw materiaal bij en verkondigde als eerste zin “ik ga het vandaag niet over sex hebben”, applaus en joleit met bakken in uw richting Evi, uw zelfkennis siert u en je kent de beperkingen van je (tot dan toe) repertoire, dus sla gerust een andere richting in.
En was dat maar waar… Eerst nog wat lachen met de mannen en een, al dan niet fictief, ex vriendje en de manier van omgaan ermee maar helaas doch helaas.. Al snel ging het over de pieten, de lengte van de pieten, het behandelen van de pieten en het ontwijken van kwaadaardige opmerkingen over de pieten om het lief tevreden te houden.
Hopeloos maar dan ook hopeloos weer een bevestiging van het stereotiepe beeld wat zo nodig dient doorbroken te worden. Of misschien snap ik de “antwerpse” humor niet die het misschien graag heeft over dit topic… Maar waarom heb ik dan geen probleem met de teksten van antwerpenaren als Alex Agnew, Thomas Smith en Nigel Williams ? Of neem nu Patrick Van Den Kieboom om een-persoon-die-niet-op-tv-komt te noemen ?
Probeer harder Evi, veel harder.
Mijn oude autootje is verkocht. De Daewoo Lanos die mij elke dag heen en weer DHL vervoerde en uiteindelijk werd vervangen door 3 inloopwagens en een firmawagen is doorgegeven aan inwoners van een kleine Limburgs gemeente.
Door het lange stilstaan zijn er wel wat prutsjes die gefiks moeten worden, zo ook de batterij die er het beste aan had gedaan om een totale ouput van 0 volt te genereren en dus zo dood als mors te vallen.
Vorige vrijdag was er dus een missie : een nieuwe batter halen ! Nog nooit gedaan en geen flauw idee hoe zo’n ding in mekaar zit - maar hoe moeilijk kan het zijn ? Dat ding heeft een positieve en neen negatieve pool, is vierkantig, moet aangesloten worden met 2 kabels en weegt een pak. Eigenlijk hetzelfde principe als zo’n AA of AAA batterijtje dat je in de afstandsbediening stopt van de TV/DVD/enzoverer en dat is het dan toch ?
Na een tiental minuten snorren in de Auto 5 in Diest het passende exemplaar gevonden : ‘Type 09′ volgens mijn deducties en controles die dan blijkbaar toch niet grondig genoeg waren. De uitgegeven 88 euro zorgde er niet voor dat de stroomkabels onder de motorkap lang genoeg konden zijn. Met andere woorden : verkeerde batterij meegebracht.
Fok.
Soit niet getreurd, terug naar de Auto 5 en het geheel maar is gaan vragen… Zelfde batterij, het ding pastte voor de rest perfect, maar met omgekeerde polen. De verkoper vroeg eerst naar het type en haalde het “volgens het boekje” bijpassende materiaal. Een mastodont van een batterij waar je enkel een kastaar van een DAF vrachtwagen kan voor laten vallen. No way dat dit gigantisch ding onder de motorkap zou passen zonder extra las, snij en soldeerwerk. Been stijfgehouden met een air van “het is mijn geld toch zeker ?” en zelfde formaat meegenomen met de plus en min aan de andere kant - zelfs nog 7 euro teruggekregen daar het hier een goedkoper exemplaar betrof.
Straighforward is de beschrijving van de rest van het proces : batterij erin, aansluiten, successvolle test-start, vastschroevevn van het geheel en wegrijden.
Zowaar, automechaniek heeft weer miner geheimen voor mij. Woohoo !
Stil zitten in een hoekje of shared office is niks voor mij - zij het onsite bij klanten of in het grote boze BLS. Kort gezegd, zonder de nodige muzikale noten om mij heen wordt het nogal snel onrustig en volgen de trips naar koffie- en cola-automaten zich snel op.
Een leuke mp3 collectie is dan een welkome afwisseling op de lokale laptop hd maar er kruipt dan toch weer tijd in het up to date houden van de collectie zodat deze niet al te vervelend begint te klinken na een paar beluisteringen van de volledige directory en het voorgaandy syndroom van automaten-trips weer van voor af aan begint.
Webradio’s vormen hier dan een oplossing (en ik doel hier uiteraard niet op de website alwaar u ‘Im Into Folk’ en ‘She Goes Nana’ kan meezingen). De eerste pogingen waren met zenders van de openbare omroep zoals Radio 1 en Studio Brussel - wat mij echter stoort aan deze zenders terwijl ik me zit te concentreren op DNS-aliassen, routing-tables, firewall requests en connectieproblemen is het eindeloze gezwans en ge-emmer dat de presentatoren, gasten en bovenal het soort volk dat blijkbaar niets beters te doen heeft dan op professionele basis aan radiospelletjes deel te nemen. Na veel proberen en beluisteren staan er uiteindelijk nog 2 Webradio’s in de bookmarks van de 2 laptops/
Club977 stuurt de ganse namiddag de geluiden, deuntjes en saxofoonsolos van de jaren 80 het internet op. Omdat er in Europa eigenlijk geluisterd wordt naar de nacht-uitzendingen verloopt dit dus zonder onderbrekeningen voor reclame en zonder presentatoren die hun levensverhaal kwijt moeten tussen 2 songs door. Ideaal.
DigitalGunfire daarentegen brengt Industrial, EBM, Goth en andere consoorten aan donkere geluiden. Ook hier een totaal gebrek aan commerciele onderbrekingen en presentatoren zodat het een lieve lust is voor het donker ingestelde oor. Alhoewel het hier een amerikaans station betreft is er, terecht, plaats voor een groot aantal europese creaties en je moet ook niet verbaast klinken als er plots een duitse lyric uit je speakers knalt - zo hoort het begot !
Natuurlijk is Club977 net iets collega-vriendelijker dus dit is zowat mijn compromiszender, iedereen heeft ongeveer dezelfde leeftijd dus kan de tonen van Bananarama, Milli Vanilli en The Culture Club nog wel smaken. Tot nu toe is het zoeken naar mensen die mijn voorkeur van Wumpscut, Funker Vogt, VNV Nation en anderen delen bij DigitalGunfire. The search is on.
Links
Club 977
Digital Gunfire

Een van de eerste test met de ‘lampensetup’ een paar weken geleden. Als gewillige proefkonijnen de jongedames van DeadLine Dance die daar ook rondliepen.
Het is er hopeloos naar zoeken tot in de verste oorden mogelijk door bossen en dalen, via verlaten spoorwegbermen en verlaten tarmacs van militaire domeinen, maar uiteindelijk bestaat ze nog aan de bron zelve : de perfecte pint.
Niks hopen schuim of kleffe warme glazen alwaar je gerstennat chambreert vooraleer je één van de ranzige nootjes hebt kunnen binnenspelen, neen, niks daarvan. Geen overschot aan water of ‘acide’ met zijn bekende ontbrekende of net overdreven zure nasmaak. Geen vingerafdrukken achtergelaten door de tooghangers van de voormiddagploeg, geen vetrand bovenaan het glas dat de kraag nekt bij contact.
Echter wel een proper glas uit de koelkast of een hergebruikt glas uitgespoeld in stromend water onder een stromende bierwaterval gehouden op de juiste hoek en op het exacte moment recht gezet. Het overschot aan kraag er met een vakkundige zwiep verwijderen en het bijna-klare pintje nog eens onderdompelen in stromend water en nog nadruppend van dit alles met het logo recht voorruit aanbieden aan de klant.
Het kan nog, en ik heb ze gevonden op de 3de verdieping in het InBev gebouw aan de leuvense vaartkom.
U mag mij daar vanaf nu elke donderdagavond verwachten.
Het is nog niet perfect af, vooral in de static pages moet er nog het een en ander gebeuren, maar bij deze is de nieuwe stylesheet ineen gebokst en aangepast aan mijn background gehack en copy/paste bezigheden.
Om het op z’n 1987’s te zeggen :
Supplied by Eden
Cracked By Groundmaster B
PAL Fixed by FRaNKy
De onoverkomelijkheid van de standaard ‘OK’ knop in een applicatie lijkt torenhoog voor mensen in oost-europa.
Bij het aanloggen op system komt een standaard ‘disclaimer’ op het scherm met info over enkel aanloggen met geldige gebruikersnaam en paswoord, niet hacken, geen misbruik voor prive-doeleinden enzovoort enzoverder.
Het lijkt erop dat zulk een extra stap er te veel aan is voor de vele personen die kakelvers uit de training komen en in hun SAP sessies willen vliegen.
De training is alleszins aangepast met een extra slide, waarin het klikken op de ‘OK’ knop wordt verklaard samengebakken met het hameren op de noodzakelijkheid van deze actie om te kunnen beginnen met het echte werk.
Zucht…