2 weken californie geeft je een vrij goed idee over wat er waar te verkrijgen is aan spijs en drank in CA en NV.
Een kleine samenvatting per locatie :
San Francisco
In de buurt van Grant & Market is er een klein coffeeshopje, momenteel half verborgen onder een paar stellingen voor het gebouw met een grote drets aan keuze op gebied van plaatselijke patisserie, taarten, brownies en een royaal gevulde frigo. Ook niet al te duur en de mensen achter de toog zijn vriendelijk genoeg om er dagelijks te passeren. We hadden snel een vaste breakfast-spot gevonden.
Meteen gevonden op de eerste avond in een onnoemelijk klein zijstraatje op een scheet van ons hotel : The Irish Bank. Zoals de naam al laat vermoeden een Iers aandoend cafe maar - holy shit - met Stella en Leffe van’t vat, Chimay uit flesjes maar in het correcte glas. Een food-kaart met voldoende afwisseling en economisch genoeg geprijsd om het een quasi daily stop te maken. De apart te verkrijgen whisky-kaart besloeg ook 4 bladzijden in een klein font met variatie voldoende om er ook een paar avonden aan te spenderen. Een “place to go” voor San Francisco en om de serveuse te citeren : “There can never be enough head”. Inderdaad meiske ;)
Los Angeles
Ik blijf zweren bij Sabor y Cultura, zowat naast de deur ten opzichte van ons hotel op Hollywood Blvd. Stevige koffie en thee-varianten gecombineerd met een ietwat anarchistische setup die je niet al te veel geld kost per consumptie.
San Diego
Via een tip van de verkoper bij Calumet terecht gekomen bij Pokez. Ons verkondigd als “great mexican food” maar holy shit wat een ervaring. Beeld je het etablissement zelf in als een kruising tussen de Los Buenos in de leuvense Parkstraat en eender welk pitta-kot dat je je voor de geest kan halen, ik gebruik meestal de mechelse Merad als referentie. Donker, afgeplakt met anarchistische stickers, rare decoratie, bediening van m’n kloten, te vinden in een wijk vol met daklozen die voor de bibliotheek liggen te maffen maar Boy Oh Boy. Serieus het beste mexican stuff dat ik in een tijd naar binnen heb mogen werken en het kost echt waar de ballen. Allen daarheen, nu !
De avond voordien hadden we Pokez (nog) niet gevonden, de routebeschrijving klopte niet helemaal, waardoor we bij Star Of India terecht zijn gekomen. Dit is wel in het ‘Gaslamp district’ maar zeker bij prijs en eigenlijk ook volledig binnen de verwachtingen als je “indian food” bestelt. OK het is wat ge-ver-amerikanizeerd om het toegankelijk te maken voor ons zwak spijsverterings-gestel maar bon. Zeker ook een meevaller en eigenlijk ook een beetje een aanrader gezien de value for money.
Afsluiten met een keet waarvan ik naam of url niet meer kan terugvinden maar het kwam neer dat ze een collectie hadden van over de 150 bieren van’t vat. Daartussen Stella en Hoegaarden - niet zo verbazingwekkend - maar ook - en dat was wel even verschieten - Delirium Tremens. De amerikaanders op de barkruk naast mij hadden er nog nooit van gehoord maar dat kon een mens natuurlijk niet tegenhouden om het één en ander te proberen.
Las Vegas
De kwaliteit van het hotelvreten mag je gerust armzalig noemen als je enkel op de buffets afgaat. Er zijn natuurlijk wel andere restaurants in de alomtegenwoordige hotels maar die vallen meestal in een ietwat hogere prijscategorie. Het restaurant in de Star Trek Experience - te vinden in een uithoek van de Hilton - werd wel opnieuw bezocht. Ik was weeral vergeten hoe groot dat de portie onion rings - sorry, “holy rings of betazed” cfr het menu - dus eigenlijk zat ik al vrij stuffed voor de porties taco’s die er op volgde.
Een stuk rijden buiten de stad maar op een welgekomen afstand van het gedruis rond “de strip” en met een vrij toegankelijke hoeveelheid gratis wireless internet - iets dat niet al te eenvoudig is om vinden in Vegas en omgeving : coffee shops. OK als je de smaak al gewoon was van in Los Angeles smaakt het allemaal toch net dat tikkeltje anders maar de compensatie door de Mango Smoothie was meer dan voldoende.
LifeLog | FRaNKy | 
October 28, 2007 4:47 am | 
Comments (0) 
Subscribe
