Blocquage Générale part trwà

Het was om en bij de 18 maanden geleden maar afgelopen dinsdag – eergisteren dus – was het nog is zover.  De rugspieren hadden er genoeg van.

Dik tegen mijn goesting naar huis gekomen tijdens de middag en mijn nest ingekropen, kwestie van zo plat mogelijk te liggen, na een paar oude vrienden terug uit de kast gehaald te hebben – dat ik die nog wist liggen na de verhuis is trouwens een mirakel.

Mirakels inderdaad want pakweg woensdag-namiddag was ‘t min of meer op zen plooien.  Ja het “trekt” nog een beetje links en rechts en vantijd ook in het midden maar ‘t is leefbaar en ik kan alleszins terug in mijn auto-zetel kruipen om richting Beerse te rijden ‘s morgens.

Nu alleen dat overhoop gehaalde dag/nacht/wakker/slaap-ritme terug op z’n plooi krijgen.