Soms kom je wel eens dingen tegen die je niet verwacht, zo ook deze port van Double Dragon voor de Atari 2600. Op het moment van release was de 2600 al meer dan 10 jaar oud en eigenlijk al vet achterhaald en voorbijgestreefd door, onder andere, de Nintendo NES.
Mabon.. Het ziet er mij toch nog een vrij cava port uit. Top-notch graphics voor het platform en zelfs de muziek is herkenbaar - okay de tune begint wel vet te irriteren na een loop of 2 maar bekijk het als deel van de charme. Eigenlijk zou ik deze cartridge eens moeten zoeken - ziet er wel cool uit om te hebben. Hebben zeg ik, niet spelen - hebben.
Een paar van die dingen zouden ze vandaag niet meer uitbrengen.. Zo ook deze Megadrive versie van Moonwalker waar je in de huid kruipt van Michael Jackson en (of all things) kinderen moet redden. Rite…
Amiga Time ! Met de laatste voorbereidingen voor Rewired in volle zwang kan het niet anders dan nog een beetje demoscene-materiaal boven te halen. Eén van DE ultraclassics op de Amiga 500 : Enigma uit 1991. Ziet er vandaag misschien maar iets van ‘mwa’ uit maar indertijd viel ons smoelwerk open als dit op de Philips CM8833 verscheen… En die muziek mensen, die muziek, ik ken de tune nog altijd ‘uit mijne kop’.
Computerproblemen met de ‘Yip Yip Aliens‘ in Sesamstraat… Hoe een cursor kan zorgen voor entertainment voor de klein mannen eh. Bonuspunten voor wie de computer kan identificeren.
De grootste cartridges ooit uitgebracht (okay, okay CPS2 dan buiten beschouwing gelaten) en de ultieme machine voor 2D fighters en shooters : De SNK Neo Geo. Metal Slug is hèt voorbeeld van zo’n 2D shooter met kastaars van sprites, kleuren langs alle kanten en een dosis sarcasme en animatie die deze dagen niet meer te ontdekken valt in al dat 3D gezeik. Bon, lang leve Mame eh..
De C64 conversie was indertijd nog vrij geslaagd dus die heb ik uren en uren via de joystick bestuurd. Het origineel stond indertijd in de arcade-shed die op Leuven Kermis stond maar daar intussen ook al jaren en jaren niet meer komt. Time Pilot stamt dan ook alweer uit 1982 en toont echt wel de jump die de business maakte op gebied van graphics en gameplay in de "golden age of video games" - jammer genoeg bleef het niet duren maar dit blijft toch één van de leukere om zo af en toe eens wat tijd mee te verdoen.
Voor deze retro donderdag even heel ver en obscuur gaan graven : Pooyan.
Een soort van one-screen shoot’m up dingetje waar je mama big moet besturen om de stijgende of dalende wolven hun balonnetjes kapot te schieten zodat ze met hun klikken en klakken naar beneden stuiken. Niks elfendertigs levels - je krijgt er 2 en die herhalen constant, flitsende graphics - duhu of staalharde soundtrack - nope, een pianodeuntje is al wat je mag verwachten… En toch is de funwaarde van dit ding ff’ing hoog - indertijd stond dit ding in De Ton (naast de C&A) in Leuven - 2 keer 5 frank erin en hop ‘k was vertrokken voor een kwartier.
Wii fanaten kunnen dit pareltje uit 1982 trouwens vinden in de Virtual Console in ruil voor een hoopje Wii-points.
Eén van de eerste, neen HET eerste dat ik op de afgewerkte arcade-kast ga opzetten : RoboCop. Veel te veel gespeeld en ja ik speel dit ding los uit op een dikke 20 a 25 minuten. De truuk is vrij simpel : gewoon onthouden op welke pixel welke ventjes van welke kant komen en dan strategisch op de firebutton rammen in de juiste richting - simpel toch ? De resterende delen van bovenstaande longplay staan hieren hier.
Een beetje vooruit kijken naar spul dat gespeeld gaat worden op mijn arcade-kast in ge-emuleerde toestand. Ik heb lang getwijfeld tussen een paar classics maar uiteindelijk is het toch Kung Fu Master geworden. Belachelijk veel vijf-frankstukken ingestoken op Leuven Kermis in "de jaren stillekes" en ook vrij veel gebezigd op de Commodore 64 in dezelfde periode.
Lichtjes gebaseerd op een Jackie Chan en Sammo Hung film is dit spel zowat de oervader van de beat-em-ups. 5 levels, een paar standaard vijanden maar een baslijntje als onderliggende muziek die te catchy is om legaal te zijn. Sound effects rechtstreeks geript van allerhande Bruce Lee films maar wat maakt het uit. Fun uit 1984, kan nooit teveel zijn.
1991 and this fucker hit with a bombshell… Amiga 500, 512k ram, 2 floppy’s en een joystick in de pollen was al wat een mens nodig had om zich uren bezig te houden ‘in dienen tijd’. Zowat het beste dat de OCS/ECS chipset heeft laten zien gecombineerd met wat Chris Huelsbeck uit ‘ons Paula‘ sleurde op muzikaal gebied maken dit een uber-classic voor eender welk platform.
En al is dit ding nog niet compatible met de Minimig z’n 60hz core op NTSC (erm neen, omgekeerd - ma soit) de intro loopt erop en de tune door de subwoofer knallen voor uren was het gevolg.
