Per toeval erop uitgekomen dat er in de buurt van Haacht nog een paar kilometer al dan niet onder water staande tankgracht ligt bedoeld om de duitsers tegen te houden in de tweede wereldoorlog. Spijtig genoeg trokken ‘de mannen’ er met een grote boog omheen en heeft het ding nooit enige actie gezien. Als resultaat is het ding nooit aangeroerd, afgebroken of whatever. Met wat geluk morgen de locatie is gaan bekijken met de D70 in de hand - de locatie is ondertussen half omgevormd tot natuurpark en winterverblijf voor vleermuizen maar ik ben toch nog benieuwd.
4 verdiepingen omhoog kijkend vanin de kelder tot het dak in een leegstaand schoolgebouw / internaat ergens in de vlaamse rand.
Een lege ruimte waar tot voor enkele maanden hopen en hopen schoenen werden verscheept naar winkels als Shoe Discount en Shoe In The Box, maar de activiteit verhuisde naar een andere locatie. Deze troosteloze aanblik wacht nu op afbraak en een toekomstig appartementsgebouw.
Zet 2 urbexers met inspiratie, een statief en een pocketcam en je krijgt UrBex Doom… Some people ;-)
Van de bestaande vakantiesituatie meteen maar een deugd gemaakt en nog het één en ander te gaan bekijken van leegstaande gebouwen in ons kleine landje. Het spotten van een hoop leegstaand spul op de terugweg van Breakpoint langs de B50 tussen Koblenz en Trier bracht het een en ander weer aan het jeuken en waar het jeukt moet je krabben dus krabben hebben we gedaan.
Op de lijst van nog te bezoeken locaties stond allereerst een oude groothandel in schoenen ergens achter Aarschot… De locatie was niet meteen volledig beschreven maar Google is een grote hulp samen met een archief van het plaatselijke handelsregister om de adregegevens tevoorschijn te halen. Ter plaatse was het btij eenvoudig om tussen 2 nadars door te kruipen en langs de voordeur naar binnen te wandelen. Het was een verademing om een locatie te zien die nog niet getrashed was door allerlei jeugd en koperdieven, spijtig genoeg architecturaal niet zo denderend maar er stond nog genoeg stuff in de bijhorende hangar om een paar mooie beelden te maken.
Tweede halte in de buurt van Brussel waar een kinderziekenhuis / weeshuis / vakantiecentrum ook al enige tijd staat te verkommeren. De eerste indruk was van “no getting in” met alle buitendeuren gesloten en de toegangspoorten op slot, ik ben niet zo sportief van opvatting dus eroverheen kruipen ga je me niet zien doen - al was het ook al maar omdat de straat waaraan het complex gelegen is nogal druk is met een paar villa’s aan de overkant. Maar wie kan wandelen vindt altijd wel een opening in het hek daar waar de vegetatie stopt en via die weg opende het terrein zijn grenzen. Binnenin leek het geheel grotendeels gestript met allerhande graffiti maar de omvang van het complex met het geluk dat de zon al vrij laag stond (wat mooie lichtinvallen mogelijk maakt) bracht nog een beetje added value.
Alleszins 2 mooie uitstappen zo midden in de week… De fotos worden nog (na)bewerkt en zullen binnenkort wel online komen op de gekende plaatsen…
Na een wandeling vandaag in een verlaten opvangtehuis voor ‘probleemkinderen’ ergens in de buurt van de E314 begin ik me toch af te vragen hoe zorgvuldig er wordt omgesprongen met allerhande informatie die over mijzelf bekend is bij allerhande instanties.
Tijdens het verkennen van één van de bijgebouwen stootten we op een paar dozen die de verhuisfirma klaarblijkelijk vergeten was met fiches van een aantal jongeren die het tehuis had opgevangen begin jaren 90. Zo een voorbeeld van een meisje met een fictieve naam, laten we Sonja gebruiken, waarop ik kon lezen wie haar ouders waren, de geboortedatum van de hele familie, een drets psychologische verslagen waaruit blijkt dat Sonja last heeft van een eetstoornis en dat het “bij gebrek aan eetlust het beste is het kind in een kleine kamer te zetten en volkomen te negeren”. Ander voorbeeld van een zekere fictieve Jonathan waar te lezen valt dat beide ouders “psychologisch onstabiel” zijn en het kind een dubbele lading te verwerken heeft gekregen genetisch gezien. Jonathan is volgens de rapporten van de psy “zwaar autistisch” en de kinesist schreef in zijn verslag dat hij volledig weigerde mee te werken.
Gezien de geboortedatum van de voorbeelden zijn al deze mensen u allemaal vooraan in de twintig en weet ik niet hoe ze zouden reageren wanneer ze weten dat hun hele persoonlijk dossier zomaar voor het oprapen ligt voor iedereen die voorbij komt.
Omdat ik me hou aan het “Take nothing but pictures…” principe liggen de dozen daar nog steeds op de grond en op de zetel, maar of ik me daar goed bij voel - dat is een andere vraag.
De originele wandelplannen werden op het laatste moment nog aangepast dankzij de vondst van een verlaten cement-toren op 4 minuten rijden van de plaats van afspraak met de medewandelaar. Binnenin sta je tot aan de enkels in vogelstrong en dode, vergane strontproduceerders maar toch nog een paar mooie beelden kunnen maken…
Dit weekend ziet er quasi uit als een niet bestaand iets. Donderagavond begonnen met wat fotografiewerk voor Drieduizend / Kulturama dat quasi naadloos overvloeide in vrijdag waar ik de hele namiddag kon doorbrengen op een verjaardags-receptie/drink/bla gevolgd door - allereerst in Het Depot de technobeats van Laurent Garnier te gaan bekijken met daarna een feestje van de Bunkerleute in de Albatros. Bon ik heb mijn bed pas gezien om half 5…
Vandaag staat opnieuw het Stuk op het programma met Monolake maar dat zou naar het schijnt een nogal donkere bedoening worden dat ik eigenlijk niet weet of ik er iets kan gaan uithalen… Desalnietemin is het later op de avond richting Silo, niet voor meer techno maar voor de videolounge van Bobby Ewing. Vorig bezoek aan de Silo duurde tot in de vroege uurtjes, hopelijk breekt de gewoonte hier eens want zondagmiddag is er een trip naar Doel gepland voor een urbextochtje.
En dan is het alweer maandag.
Vorige woensdag een afspraak gemaakt met Fred, die eens wou beginnen met Urbexen, om wat te gaan wandelen in de vrij betonnatuur die ons landje rijk is.
Eerste object op de lijst een villa in Wemmel die later een voetbalkantine bleek te zijn en er heel waarschijnlijk niet lang meer zal staan. Bouw- en afbraakmachines staan in de tuin en de omliggende bomen zijn gesloopt om plaats te maken voor een bowlinghall als je de bouwaanvraag van het vlaams gewest mag geloven die aan de deur hangt.
Minder success bij de volgende trips in Mechelen waar het geplande gebouw op slot was - hey, een werfleider die z’n werk te goed doet.. verdorie - en Antwerpen waar een oude oliestockage plaats nog bewoond bleek te zijn afgaande op de prehistorische holbewonerkreten die plotseling uit de hangars onze richting uitgalmden. Met een beetje geluk nog een tankstation voor de binnenvaart ondekt op een paar 100 meter van voorgaand bouwsel dus de trip richting de havenstad was niet tevergeefs. Afsluiten met een snelle trip naar de E19 te Diegem/Machelen om het geheel af te sluiten.
Na al dit wandelen nog snel naar huis om moddervrije kleding aan te trekken en ons richting The Joker te begeven. Het was een moeilijke ochtend om uit bed te rollen… Het wordt tijd voor weekends van 3 dagen lang.
Met dank aan de testers, commentaargevers en tekenaarsters is de nieuwe website van ondergetekende aangevuld met nog wat ander rondwandelend volk online. Drumroll please…
Ahja.. De link ? Hiere : http://www.urbanwalking.be/
UrbEx | FRaNKy | 
April 30, 2007 6:12 pm | 
Comments (4) 
Subscribe
