Autoreclame

Gezien op de plaatselijke TV… Niks aan toe te voegen.

TV Opname

Ook deel van de planning of alleszins op de “nice to do -slash- have” lijst voor het huidige bezoek aan Los Angeles was de opname van een tv show bij te wonen. Idealerwijs spreek je dan van een Tonight Show maar de realiteit leert je snel anders.

Nu is er nog meer te beleven in tv land in Los Angeles dan Jay Leno dus met een beetje zoeken en er interessant genoeg uitzien krijg je wel het één en ander te pakken, zo ook bij ondergetekende en voor je “Got any Jay Leno ?” kon zeggen hadden we 2 tickets in de hand voor een “taping” van “The Late Late Show with Craig Ferguson“. Afspraak om 15:30 aan het CBS Television City gebouw alwaar naar goede amerikaanse gewoonte een lijntje werd opgebouwd, wel na het inleveren van GSM en iPod.

Elk TV programma heeft wel zijn eigen Jo Met De Banjo als publieksopwarmer en uiteraard kreeg ons oog ook zulk een persoon voorgeschoteld in de persoon van “Chuckie D”. Eigenlijk kan je de mens samenvatten als iemand met het postuur van Krusty The Clown, de mimiek van Alex Agnew, de stem van Freddy De Vadder maar het geheel is daarom nog geen garantie op “grappig zijn”. Al bij al kwam het niet eens boven het niveau van een Open Mic in The Joker.

Maar goed, de show zelf met het “stand up” stuk van Craig Ferguson mocht er zeker zijn, Fred Willard was vrij geestig - schone deerne Saffron Burrows kwam daarentegen de britse kiek uithangen in een conversatie die eigenlijk nergens heenging.

Uiteindelijk is er dankzij, of ondanks, de ultra cheesyness die het land eigen is toch nog een doelstelling van de “to do” lijst gehaald. En nog vrij goed gelachen erbij ook, maar vanavond kijk ik toch naar The Nonight Show en Conan…

Hybride Huurwagen

Met de nodige opzet viel de keuze qua huurwagen op een categorie waarvan we wisten/hoopten dat deze niet echt voorradig zou zijn, met dus een free upgrade als resultaat van ons goed afgewogen gokje.

En inderdaad, er was niks beschikbaars in de bestelde categorie, dus een “free upgrade” was ons te ondergane lot. Natuurlijk krijg je geen mustang of firebird (heh, was’t maar waar) - maar iets meer californisch en dus mileuvriendelijk.

Met andere woorden : een Toyota Prius. Yep, laat de commentaren van stom hybride ding maar komen langs alle kanten, eerlijk is eerlijk ik had ze initieel ook. Maar uiteindelijk moet je toch wel een beetje bijstellen.

Bon, natuurlijk rijdt het ding zoals te verwachten is van elke amerikaanse bak dankzij de programmatie van de automatische versnellingsbak. Namelijk totaal niet. Acceleratievemogen is iets ongehoord en ongekend, de vering is te vergelijken met engelse ‘Jello’, zelfs bij lage snelheid draait de motor idioot veel toeren omdat de boordcomputer nu eenmaal denkt dat het zo hoort en de remmen zouden beter vervangen worden door een stalen anker of betonnen blok dat je uitgooit omdat je daar sneller mee stilstaat.

Aan de andere kant… Technisch gezien zit het eigenlijk wel vrij mooi in elkaar. De electrische motor is er vooral om te helpen bij het vertrekken, het moment waar je nogal eens een verkwistende dot gas moet geven, en af en toe een beetje bij te springen. Rij rustig in de stad aan 35 mph (iets van een 50km per uur) en je tuft volledig en geruisloos op de electrische motor. Toegegeven het is wennen want na het “starten” van de auto, dat doe je door op -echt waar- de Power button te drukken is er enkel maar een lampje “Ready” op het dashbord dat indiceert dat je kan vertrekken, de benzinemotor start namelijk later pas. Die anderhalve-liter vier cilinder motor is trouwens nog een speciaaltje op zich, namelijk niet van het bekende Otto Cycle maar gebaseerd op een ietwat rare Atkinson Cycle, dat wel iets weg heeft van een Wankle Engine.

Na een eerste tankbeurt is het de beurt om het geheel eens te evalueren, verbruik komt hier natuurlijk op de eerste plaats en laat mij stellen dat ik er vrij tevreden van ben. Na het nodige omgereken van “Miles Per Gallon” naar “Liter per 100 kilometer” kom je uit op een behoorlijke 6 a 7 liter op 100 kilometer. Voor een amerikaanse voiture is dat zeker niet slecht en voor een benzine ook al vrij aardig te noemen.

Kortom. Een vrij leuk ding om mee rond te rijden, en je valt er in Californie zeker niet meer uit de toon, ware het niet dat er nummerplaten van Oregon ophangen.

Autotrip

Later vandaag zoeken we de huurauto op en rijden we naar het zuidelijker gelegen Los Angeles. De grootste aanpassing zal ongetwijfeld diegene naar de amerikaanse rijstijl zijn, er zijn hier nogal een paar verschillen met de europese wegen wanneer je rondkart.

Allereerst doen de mannen hier op de autosnelwegen aan ‘Lane Driving’. Je kiest een rijvak en in principe kom je daar niet meer uit. De cruiscontrol op 50mph zetten en maar blijven karren tot op het moment dat je de nodige uitrit bereikt hebt. Als gevolg hiervan kan je dus ook langs rechts inhalen, dat wordt dus extra kijken in de rechterbuitenspiegel wanneer ik hetzelfde wil doen.

Een andere gewente is de “turn right on red”, vrij vertaald mag je rechtsaf slaan bij een rood licht, tenzij anders aangegeven en uiteraard als er niemand van link komt aangestormd. Trouwens beperkt tot de kruispunten waar een apart vak is voor rechtsaf te slaan maar zelfs een doodgewone straat heeft hier bijna de breedte van de E40 in Bertem. Met andere woorden het zou een uitdaging zijn om een straat te vinden met geen apart vak om rechtsaf te slagen dan wel - kan dus geen probleem zijn.

Over de oblogatoire automatische versnellingsbak zou ik ook een tirade kunnen afsteken maar dan vraag je je af welk nut dat zou hebben. Volgens mij geen dus laat ons dat maar zo laten. Gewoon het linkerbeen vergeten en de 2 pedalen met de rechter-onderkant van je lichaam bedienen. Als ik één voordel mag opnoemen van zo’n bak dan is het wel dat om bergop te vertrekken zonder achteruit te bollen je gewoon alles moet loslaten. De motor houde de auto dan “surplace” en met een drets verkwistend gas tuf je weg richting horizon.

iStore

Het moest er van komen want in de USA kan je er toch niet aan ontsnappen : De Apple Store.

De plaatselijke variant is slechts een paar “blocks” verwijderd van het hotel tegenover een F-Line, dat is een soort van jaren-stillekes-tram die ze nog in leven houden hier als connectie richting Fishermens Wharf en andere toeristenspots, zou ik er vroeg of laat toch voorbij komen.

De hele heise van computers en videostuff heb ik maar links laten liggen, wat ik eens in mijn pollen wou hebben waren de laatste generatie iPods en dat stuk overdreven duur telefonie-hardware dat tot nu toe nog niet te verkrijgen is in België.

Zo gezegd, zo gedaan en begonnen met de iPod Nano. Interface is wel slick, niet al te groot, eigenlijk iets te dun naar mijn goesting en voor 170 dollar heb je een 4gb versie volgens het papiertje dat ernaast hing. Heb ik er niet voor over moet ik eerlijk bekennen en met mijn manier van doen heb ik er echt schrik voor dat ik het mp3 spelertje gewoonweg in 2 zou breken, zo dun is het.

On to that telephone thing. Yup de iPhone. Telefonisch ben ik schoon afgebleven maar die interface is echt mooi uitgewerkt. De Google Maps applicate deed me zelfs half achterover slagen (echt geen zich zo op 45 graden blijven hangen) toen de satelietkaarten van Diegem en Tervuren op nog geen seconde tevoorschijn floepten op de display - die vol met vettige vingerafdrukken stond. Serieus, ik zou me zo’n ding zeker kunnen gewoon worden maar dan moeten ze wel eerst sim-unlocked zijn en niet meer afhankelijk van iTunes. Een draak van een programma dat er stillaan wel beter op word in Windowsland maar toch nog altijd te kampen heeft met een paar grote gebreken op gebied van gebruiksgemak en stabiliteit.

De Mac Fanboys mogen in de comments beginnen te ranten ;-)

Amerika

Aangekomen in San Francisco, vandaag rondlopen richting Fishermans Warf. Later als de goesting er is wat meer beschrijven.. En niet vergeten : “Uncle Sam likes his carpets nice and clean so all shoes have to go thru the scanner…” Zucht.

Checklist

De obligatoire “Ik ga voor 2 weken naar Californië en ik mag niet vergeten in te pakken…” checklist voor mezelf

Vliegtuigtickets, Paspoort, Dollars (ha ! funnymoney !), Kaftje met alle printouts (in duplex), D70S, Nikon Batterijlader, Lenzen, SB-600, CF Kaarten (4+1+1 GByte), Laptop, Laptop transfo, USB Card Reader, Nikon Lenspen, Mini-flashlight, USB Kabels, MP3 Player, MP3 Player transfo, Male-Male jack kabeltje voor “ipod interface”, Nikon Coolpix, Coolpix SD-Card, Stekkerblok, Stekker-convertor, Bril, Brilpoetsdoekjes, Reservelenzen (non fotografisch) , Lenzen-onderhoud-stuff (ook non fotografisch), Kleren (niet al te veel, ginder kopen), Toiletgerief, Kleine Fotorugzak, Visa-kaart, Rijbewijs, Zonnebril, Lege CDR’s, Iets om te lezen (Maar niet al te zwaar), GSM, GSM-Lader, Vista DVD (you never know), Earplugs, Nodige CD’s rippen / uit archief copieren en op laptop zetten, Stylo’s voor immigratieformulieren in te vullen

Thuislaten : Sarcasme

Aanpassingen

Je geraakt op een paar manieren in de US of A. Zwemmen is één optie, onderwaterwandelen een anderem aar het meest eenvoudige is met een vliegtuig uiteraard. Half Juli bestelde ik de tickets voor een heen-en-terugje Brussel - San Francisco en de internetwebcomputersite kwam op de proppen met volgende planning

06OCT 6*BRUDTW HK2 1000 1300 06OCT
06OCT 6*DTWSFO HK2 1910 2126 06OCT
20OCT 6*SFOAMS HK2 1510 1025 21OCT
21OCT 7*AMSZYZ HK2 1313 1454 21OCT

Wie een beetje vliegtuigtickets kan lezen maakt hieruit op : Brussel - Detroit / Detroit San Francisco tijdens de heenrijs, terugkomen is San Francisco - Amsterdam en dan vanuit Amsterdam op de Thalys richting Antwerpen Berchem. Mooi. Enig nadeeltje hier is dat je in Detroit vrij lang zit te schilderen van 1300 tot 1900 maar dan heb je meteen tijd genoeg om door de douane en immigratie heen te komen, teveel tijd heb je hier nooit met die bende paranoiacs.

Dan komt er half augustus komt een e-mail dat de luchtvaarmaatschappij de planning heeft aangepast als volgt :

06OCT 6*BRUDTW HK2 1000 1300 06OCT
06OCT 6*DTWMSP TK2 1519 1619 06OCT
06OCT 6*MSPSFO TK2 1725 1928 06OCT
20OCT 6*SFOAMS HK2 1510 1025 21OCT
21OCT 7*AMSZYZ HK2 1313 1454 21OCT

Het verschil ? Geen uren meer wachten in Detroit maar even hoppen lans Minneapolis (zeg dat is 15 keer snel na elkaar !) en uiteindelijk zelfs een paar uur vroeger aankomen in San Francisco. Cool ! OK iets minder tijd in Detroit maar in princiepe nog steeds genoeg om de nodige stempels te krijgen in je paspoort.

Nu zou je zeggen, héhé eindelijk alles in orde maar dan houdt NorthWest op met z’n verbinding Brussel - Detroit en is er een probleem omdat er nu geen verbinding meer is tussen die 2 steden, tenzij zelf hard beginnen te fladderen. Wat blijkt : in de background is de planning weer aangepast (met dank aan de onbestaande email, beste informaticasysteem) zoals clever achterhaald door Darkman via CheckMyTrip.

Gevolg ? Geen Brussel - Detroit meer (uiteraard) maar allereerst een korte hop van Brussel naar Amsterdam met een KLM koffiemolen(tje) om dan van daaruit via NorthWest verder te vliegen rechtstreeks naar Minneapolis. Of ik hier blij moet mee zijn weet ik niet. Je gaat natuurlijk sneller ingecheked zijn in Zaventem omdat je de bagage controle iets minder strikt gaat zijn (wat Brussel betreft zit je op een vlucht binnen de Schengen zone) maar anderzijds kan het wel even spurten zijn in Schiphol om van het ene toestel naar het andere te geraken, om maar te zwijgen van de onbekende factor die de veiligheidsdiensten daar vormen.

Gelukkig blijft er in Minneapolis een tweetal uur om de ‘bak’ richting SFO te halen dus dat zie ik wel goed komen.

En nu maar hopen dat het zo blijft, ik heb stillaan m’n buik vol van al die last-minute aanpassingen aan mijn reisschema.

Trip Planning

Met minder dan 2 weken vooraleer vertrek heb ik eens even een shortlist opgesteld van de ’stuff to do’ tijdens de komende USA-trip. De musicals in Las Vegas had ik al eens vermeld - ga dat dus niet opnieuw doen - maar deze keer speciaal gezocht achter coole dingen in enerzijds San Francisco, anderzijds Los Angeles en voor een beetje ook in San Diego.

Allereerst lijkt mij de Go San Francisco Card wel een handig hebbedingetje. Veel attracties kan je gratis of bijna gratis binnen en de site geeft meteen ook een mooi overzicht wat er te beleven is. Staan hier alleszins op de shortlist AT&T Park Tour (baseball-park), SS Jeremiah O’Brien (Wereldoorlog 2 ‘Liberty Ship’), USS Hornet (Vliegdekschip). Niet via de kaart te bezoeken maar wel al geboekt is een avond-excursie van Alcatraz. Daarnaast ook moeite doen om tot bij de USS Pampanito te geraken, een WO2-era duikboot - nog gebruikt voor de opnames van Down Periscope voor wie het wil weten. Anderzijds er meteen van profiteren om in San Fran wat ‘glaswerk’ aan te schaffen - met de prijzen van ‘ginderachter’ zowiezo al lager en met een dollar die geen schele bos meer waard is zijn er zowiezo koopjes te doen.

Los Angeles heeft ook z’n Go Card met bijhorende attracties. Staat er niet tussen maar gaat zeker nog eens herhaald worden : een bezoek aan de Warner Brothers Studio’s. Wel op de lijst en evt wel eens leuk om doen : De andere studio tours - de rest van de lijst moet ik eerlijk gezegd nog wat volledig uitpluizen.

En ook niet te vergeten, op 13 oktober zit ondergetekende in San Diego. Op dezelfde dag staat Weird Al Yankovic daar op het podium in The House Of Blues. Moet ik nog “yoink !” zeggen voor die tickets ?

Het gaat duidelijk geen relax-vakantie worden, zoveel is duidelijk. Misschien nog een week extra verlof opnemen om achteraf uit te rusten van de vakantie ? Tempting…

Ik Ga Naar Las Vegas En Ik Bekijk…

Zoals al aangekondigd door Darkman op bijhorende site vertrekt de posse hier van 6 tot 20 oktober naar de JoeËs Of E met trips naar San Fransisco, Los Angeles, San Diego en Las Vegas. En wat is er te doen in Las Vegas buiten uren aan een stuk te zitten blackjacken ? Shows en Hotels tsjekken tiens !

Volgende events staan alvast op de radar : The Improv at Harras, vorig jaar al STEVIG meegevallen en eigenlijk nog vrij goedkoop (en met de dollar die maar aant zakken blijft is het bijna “alles aan halve prijs” - hehe). The Producers !! Het toneelstuk over de film over het toneelstuk waarvan ik intussen ook al de dvd van de film over het toneelstuk over de film over het toneelsuk heb (volgt u nog ?) - hoog op de lijst, zeer hoog maar er dit staat met stip op numéro uno : Spamalot. Monty Python The Musical. Nih ! Killer Bunnies ! Dark Knights ! Meer van dat !

Blijft een ‘maybe’ : Carrot Top. Zo over the top dat ik er zenuwachtig van word en zijn voorbij-wandeling bij Jay Leno indertijd konden mij echt niet bekoren. En speaking of Jay Leno.. GOTVERNONDEMILAARDE. Ik ga er nog serieus denken om de trip om te gooien om deze mens te kunnen zien eh..